«همدلی» یعنی همدل شدن با دیگری؛ یعنی دل و احساس خود را تا حدی با وضعیت او همراه کردن. در کاربرد دقیقتر، همدلی یعنی توانایی فهمیدن احساس، تجربه یا زاویهدید یک نفر از درون موقعیت خودش، نه صرفاً دلسوزی برای او.
برای همدلی، باید دید در جهان چه کسی ایستادیم؟ خودمان یا دیگری؟ همدلی در حیطهی ارتباطات، یعنی پیش از اینکه بپرسیم «چه بگوییم؟» بپرسیم «او اکنون چه میبیند، چه حس میکند و چه چیزی برایش مهم است؟» از همین نقطه است که پیام، رسانه، لحن و حتی پیشنهاد ما معنا پیدا میکند. ارتباط مؤثر معمولاً از لحظهای شروع میشود که برای چند دقیقه، مرکز جهان از «ما» به «او» منتقل شود.