تلفن زنگ میخورد و صدایی ضبط شده با لحنی نمایشی، متن آماده یک تبلیغ را برایتان میخواند و احتمالا در کسری از ثانیه تلفن را قطع میکنید. شاید بتوان خروجیهای هوش مصنوعی را به چنین موقعیتی تشبیه کرد، اگرچه روز به روز در حال بهتر شدن است.
اما سوال فقط این نیست که هوش مصنوعی چقدر میتواند شبیه انسان بنویسد یا حرف بزند؛ سوال این است که در میان این حجم از خروجیهای کمنقص و آماده، انسان کجاست؟ هرچه تکنولوژی بیشتر تلاش میکند تا شبیه ما شود، انسان بودن و انسان ماندن نه کماهمیتتر، بلکه مهمتر و قابلتشخیصتر میشود.