از ۲۰۰۷ تا ۱۴۲۴ منطق خلق دوگانه، آینده را می‌سازد؟
سال ۲۰۰۷ استیو جابز روی صحنه، نخستین آیفون را معرفی کرد. پیش‌تر در سال ۱۹۸۶ درباره آینده‌ای سخن گفته‌بود که کامپیوترها قرار است زیبا و کارآمد باشند. سال‌ها درباره‌اش فکر شده، حالا آنقدر این کامپیوتر کوچک است که در یک‌دست جا می‌گیرد، و آنقدر زیبا که می‌خواهد با آن کار کند. هنوز کسی آنچه را پس از این خواهد آمد نمی‌بیند؛ آینده‌ی کاملا جدیدی شکل‌خواهد گرفت؛ دنیا با پیش از آن متفاوت است. اما امروز یک چیز پیش چشم همه ماست: می‌شود چیزی ساخت که با آن زندگی شکل پیدا کند؛ و می‌شود این تغییر را دیزاین کرد. امروز در آغاز راه اصل، همین امکان برای همه‌ما وجود دارد: شاید ایرانِ بیست سال بعد در ابعاد همین پروژه‌های کوچک پدیدار شود.
آینده تکرار می‌شود.
این آینده می‌تواند صبح خروس‌خوان در دل یک روستا و یک هنرستان شروع شود؛ این آینده می‌تواند در دل تاریکی شب و در جلسات آنلاین یک استارتاپ جرقه بزند؛ این آینده، همین حالا در دستان شما است؛ در دستان ما. اینکه دستانمان را به چه‌چیزی آلوده می‌کنیم کاملا به خود ما بستگی دارد.
بیست‌سال را دست‌کم نگیرید. مهم نیست ۱۹۸۶، ۱۹۹۵، ۲۰۰۷ یا ۲۰۲۶، ۱۴۰۵ می‌تواند ۱۴۲۴های متفاوتی داشته باشد. و این بستگی به ما دارد. منطق خلق دوگانه می‌گوید: هر چیز دو بار خلق می‌شود؛ یک‌بار در ذهن خالق، و دومین‌بار در دل جهان. به ایران آینده، خوش آمدید.
نویسنده: اصل